മനുഷ്യത്വം
******************
വാല്സല്യത്തിന്റെ പാല്-
മണമുള്ള പെറ്റമ്മ തന്
മാറിടങ്ങളവനില്
മങ്ങിയ ഓര്മ മാത്രം
വയസ്സറിയിച്ച പെങ്ങള്
തന്നിലൊരു തണല് തേടിയ
നോട്ടമെറിഞ്ഞത് കണ്ടു
ഇല്ല കണ്ടില്ലവന്
പഠനത്തിന്റെ
ഒഴിവു വേളകള് ധന്യമാക്കിയ
കൂട്ടുകാരിമാരിരുന്ന
മരത്തണലിന്ന് ശൂന്യം
എല്ലാം സഹിക്കാന്
കൂടെയിറങ്ങി വന്ന കാമുകി
താന് പയറ്റിതെളിഞ്ഞ
കാമസൂത്രമവള്ക്ക്
പഠിപ്പിച്ചു കൊടുത്തതിന്
ഫലമായ് പിറന്ന
തന്റെ കുഞ്ഞു കാന്താരി
മറവികള് ഓര്മകളെ
കീഴടക്കിയ നേരത്ത്
ദാഹം തീരാത്ത
അവനൊരു
കുഞ്ഞുപൂവിനെ നുള്ളികളഞ്ഞ്
തന്നിലെ മനുഷ്യനെ
കൊന്നിരിക്കുന്നു
ഇളം ചോര തളം കെട്ടിയ
ഇടനാഴിയില് മനുഷ്യത്വം
മരിച്ച് കിടപ്പുണ്ടിന്നും..

(സൈഫു ടി എം)