വരൂ നമുക്കിവിടം വിട്ട് പോകാം... ഈ നിറങ്ങളില്ലാത്ത തടവറ നിനക്കും മടുത്തില്ലെ? നോക്കൂ ഞാനെന്റെ കാലിലെ ചങ്ങല അറുക്കുകയാണ്....

നിനക്കറിയില്ലെ ഇവിടെ കറുപ്പ് പോലുമില്ല.. ശൂന്യത, വെറും ശൂന്യത മാത്രം... അന്ന് ആകാശത്ത് പറന്ന് നടന്ന വര്ണങ്ങളുടെ പെരുമഴ കണ്ടപ്പോള് പറക്കാന് ശ്രമിച്ച് പരാജയപ്പെട്ടത് ഓര്ക്കുന്നില്ലെ..? നിന്റെ കാലിലും ചങ്ങലയുണ്ടെന്ന് അന്നാണ് ഞാന് അറിഞ്ഞത്? ഇത് കണ്ണുരുട്ടുന്ന കപടതയുടെ ലോകമാണ്.. അന്ന് ഞാന് നിനക്കൊരു ചെമ്പരത്തി സമ്മാനിച്ചത് സദാചാരവിരുദ്ധമെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചവരുടെ ജനലഴി മുഴുവന് ശുക്ലം കണ്ടില്ലെ? അത് അവരുടെ ശുക്ലമാണെന്ന് സമ്മതിക്കാന് ഭയമായിരുന്നു അല്ലെ അവര്ക്ക്?
നമ്മടെ ഇതിഹാസം പറഞ്ഞ പോലെ അവരുടെ ചുണ്ടുകളില് തീട്ടമായിരുന്നു...
കപടന്മാര്
നമുക്ക് പോകാം...
നടന്ന് നടന്ന് തളരുമ്പോള് ആ മരത്തണലിലിരുന്ന് കാറ്റ് കൊള്ളാം....
നിറങ്ങളുടെ വിശാലമായ, കാലുകളില് ചങ്ങല വീഴാത്ത നാട്ടിലെത്താം.. നിനക്ക് കൊതി തീരുവോളം പറക്കാം, ഇഷ്ടമല്ലെ നിനക്കത്...?

നമുക്കൊന്നിച്ച് കതിരു നടാം.. കൊയ്യാം...
നമുക്കൊന്നിച്ച് പെറ്റ് കൂട്ടാം.. അങ്ങനെ നമ്മുടെ മക്കളും അവിടെ വളരട്ടെ.. ചിരിച്ച് കളിച്ച് പറന്ന്...

വരൂ..
നമുക്ക് കൈകോര്ത്ത് നടക്കാം...