ആ ചെറുപുഷ്പങ്ങളുടെ 
വശ്യമായ മേനി
നിന്നെ ഭ്രാന്തനാക്കുന്നുവൊ...?
നീ നിന്റെ കണ്ണ് കുത്തിപ്പൊട്ടിക്കുക...
മുല്ലപ്പൂ തോല്ക്കുമ-
വയുടെ ഗന്ധം
നിന്റെ ശരീരത്തെ 
കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നെന്കില്
നിന്റെ മൂക്കു നീ ചെത്തുക
ആ കുഞ്ഞു പൂക്കളൊട് 
നിനക്ക് കാമാര്ത്തിയൊ...?
നിന്റെ ലിംഗം ഛേദിച്ച്
നീ അക്ഷരങ്ങളെ
ഭോഗിക്കുക....

ഓര്മകളുടെ തടവറയില് എന്നെ തടവിലാക്കി കടന്നു പോയ മുഴുവന് കൂട്ടുകാരെയും അറിയാതെ ഓര്ത്തു പോയി... എന്റെ ജീവിതകഥയില് അവരവരുടെ റോളുകള് ഭംഗിയായി അവതരിപ്പിച്ച എന്റെ കൂട്ടുകാരികള്... കാമുകിമാര്.... എന്തിനും കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ധിക്കാരികളായ കൂട്ടുകാര്... പിന്നെ ഇപ്പോഴും എന്നെ സഹിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കേരള വര്മയിലെ കൂട്ടുകാര്... നാട്ടിലെ ചെങ്ങാതിമാര്.... സഹപ്രവര്ത്തകര്.,.. എന്റെ ഉമ്മ, ഉപ്പ, അനുജന്മാര്, എന്റെ കുഞ്ഞു പെങള്... ശരീഫ്ക്ക... പറയാന് വിട്ടുപോയവര്... എല്ലാവര്ക്കും നന്ദി... 

എന്നെ കൊന്നവരോട്
**********
അക്ഷരങ്ങളുടെ പിണക്കം മാറ്റാന്
ഞാനിന്നുമൊരു കവിതയെഴുതി..
പിണക്കം മാറിയ അക്ഷരങ്ങളെ-
നിക്കായിരം ചുംബനങ്ങള് തന്നു
കവിത വായിച്ചെന്നെ ഭ്രാന്തനെന്ന്
മുദ്ര കുത്തിയത് മനുഷ്യര് മാത്രം... 
ദേ... എന്റെ കവിതയിങ്ങനെ
കുന്നുകളിടിച്ചു നിരത്തുന്നവര്
സ്വന്തമമ്മയുടെ മാറിടങ്ങള്
അറുത്ത് വിറ്റ് കാശാക്കുമോ...?
കവിത വെളിച്ചം കണ്ടതോടെ
ഒരു തണല് കിട്ടിയെനിക്ക്
ബ്രാന്താലയത്തിന്റെ ഒരിരുണ്ട മൂലയില്
നഷ്ട പ്രണയം പേറുന്ന
നിഴലുകളെ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കുന്ന
ആ ജനല്പാളി തടവറയിലും
എന്റെ കാമുകിയായി..
ഞങ്ങള്ക്ക് അക്ശ്രങ്ങളുടെ
മുഖച്ഛായില് ഒരു കുഞു ജനിചു..
ജനിച്ചയുടനെയവന് പാടി
ചോരു തന്നമ്മ തന്
തണുപ്പേറിയ കൈകള്
നിനക്ക് വേണ്ടി മാത്രം
മുള്പരപ്പില് നടന്ന നിന്റമ്മ തന്
വാതം പിടിച്ച് കാലുകള്
വെട്ടിയെടുത്ത നിന്റെ കൈകള്ക്ക്
മരങ്ങളെ... കാടുകളെ
വെട്ടി നശിപ്പിക്കാനെന്ത് മടി?
ദേ.. എന്റെ വിധി വന്നു..
ദയാവധമൊരിക്കലും
രക്ഷപ്പെടാത്തെനിക്ക്
റിയല് എസ്റ്റേറ്റ് മാഫിയകളുടെ
സ്നേഹ സമ്മാനം...
മരണവേദിയുടെ തിരശ്ശെലക്കപ്പുറം
ഞാനിരുന്ന് പാടുകയാ-
ണെന്റെ ഊഴം വരുമ്പോള് പാടേണ്ട പറയേണ്ട കവിത
അമ്മിഞ്ഞപ്പാലില് വിഷം
കലക്കിയ കാപാലികരോട്
പൂക്കളെ.. പൂമ്പാട്ടകളെ
ഭൂമിയുടെ കുഞ്ഞ് മക്കളെ
നുള്ളി നോവിച്ചവരോട്...
നിങ്ങള്ക്ക് മാപ്പില്ല...

വിണ്ണില് പരന്ന 
ചുവന്ന ചയം
പാതി മിഴി തുറന്ന ആദിത്യന്
പകലുണര്ന്നിട്ടും താന്
പോകില്ലെന്ന മട്ടില് 
തലയനക്കി ഒരൊറ്റ നക്ഷത്രം
രാവിനെ ഉറക്കാന്
നീട്ടിപ്പാടിയ പൂവന്
ചിലക്കുന്ന മുളംകിളികള്
കണ്ഠമിടറി പാടു പാടിയ
കള്ളക്കുയില്....
ഉണര്ചയറിയിക്കാനെന്ന വണ്ണം
ശിരസ്സനക്കി കൈകാലുകളനക്കി
പച്ച മരങ്ങള്

സുപ്രഭാതം... ശുഭദിനം

പകല് മാന്യന്
************
നിലാവ് കണ്ണടച്ച ആ കറുത്ത രാവില് തെരുവ് വിളക്കിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തില് അവളാ മുഖം കണ്ടു. അതെ, പകലില് തന്റെ പിച്ചചട്ടിയില് നാണയത്തുട്ടുകളിട്ട് തന്ന ആ മാന്യന് തന്നെ, വെളിച്ചത്ത് ഇന്നോവയില് വന്നയാള് പാത്തും പതുങ്ങിയുമാണിപ്പോള് വന്നിരിക്കുന്നത്. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ വിലയാണ് ആ നാണയത്തുട്ടുകളെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോള് അവള് കണ്ണടച് തളര്ന്നു കിടന്നു, അപ്പുറത്ത് കീറച്ചാക്ക് പുതച്ച് കിടക്കുന്നത് പതിനാറ് തികഞ്ഞ തന്റെ മകളാണെന്ന് അയാള് മനസ്സിലാക്കരുതേ എന്ന പ്രാര്ത്ഥനയോടെ....

ആത്മഹത്യ
*************
അഴിമതി തുടച്ച് നീക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞ് വോട്ട് നേടി വിജയിച്ച എതോ എം.പി വാഗ്ദാനം പാലിക്കാന് വേണ്ടി ആത്മഹത്യ ചെയ്തു....

അസൂയ
**************
ഉഷ്ണക്കാറ്റേറ്റ് തളര്ന്ന
മുറ്റത്തെ
ചെറുപ്പൂച്ചെടികള്
ദൂരെ മാറി നിന്ന
മുത്തശ്ശി മാവിലെ 
മാമ്പൂ കണ്ട് 
ശലഭത്തിന്റെ കാതില്
വേവലാതി ചൊല്ലി...

മഴയെ കാത്തുനിന്നവരെ
സൂര്യനിത് മീനമാസമണെന്ന്
ഓര്മിപ്പിച്ചു തെല്ലഹന്കാരത്തോടെ...