Wednesday, 30 April 2014

കാത്തിരുപ്പ്
***************
ചന്ദ്രനുദിക്കാന്
മറന്ന ആ
പാതിരാവിലെന്നെ
തട്ടിയുണര്ത്തി
മരണമേ നിന്റെ
മരവിച്ച കൈകള്
പ്രിയപ്പെട്ടവരോട്
യാത്ര ചൊല്ലാന് പോലുമെന്നെ
വിലക്കിയ മരണമേ
ഞാന് എന്റേതായി
വളര്ത്തിയതെല്ലാം
നീ കാലയവനികക്കുള്ളില്
മറച്ചില്ലേ....
എന്റെ ഓര്മകള്ക്ക്
പോലുമെത്ര ആയുസ്സ്
നീ നല്കുമെന്നറിയില്ലയെന്കിലും
പ്രതീക്ഷകളില്
ഞനിരിക്കട്ടെ
നക്ഷത്രങ്ങളില്ലാത്ത
ഈ കറുത്ത
ആകാശച്ചെരുവില്
പിതൃതുക്കളുടെ
സ്വാന്ത്വനത്തിന്റെ
കുളിര് മഴയില് നനഞ്ഞ്
നനഞ്ഞ്
ആ രാട്ൃ കണ്ണടക്കാന്
തോന്നിയ നിമിഷത്തെ
ശപിച്ചു കൊണ്ട്
അരുടെയോ കാലടികളെ
നിഷബ്ദമായ് കാതോര്ത്ത്

No comments:

Post a Comment